KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/9162 E., 2012/10517 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
719 kelime·4 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/04/2010 tarih ve 2008/170-2010/84 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12.06.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ... vekili Av.... ile davalı ... vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, 22/11/2007 günü davalılardan ...’nın idaresindeki servis otobüsü ile diğer davalı ...’in kullandığı Eskişehir İl Müdürlüğüne ait resmi kamyonetin çarpıştığını, servis otobüsünde yolcu olan müvekkillerinin murisi ...’ın öldüğünü, diğer davalı ...’ın istihdam eden konumunda olduğunu, keza murisin işyeri olan ... Mobilya Ltd.
Şti. ile davalı ... arasında taşıma sözleşmesi yapıldığını, davalı ...’nın kendi aracı ile davalı ... adına çalıştığını bu nedenle davalı ...’ın istihdam eden sıfatı ile kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, müvekkillerinin acılarının tarifsiz olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkili ...için 500 TL maddi, 35.000 TL manevi, ... için 500 TL maddi, 35000 TL manevi ve ... için 30.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı hazine vekili, meydana gelen kazada diğer araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, kaldı ki istenen tazminatların fahiş olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.
Davalı ..., olayda karşı tarafın tam kusurlu olduğunu, Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/36-199 esas karar sayılı dosyasındaki kusuru bu nedenle kabul etmediğini, istenen tazminatların fahiş olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.
Davalı ... vekili, dava tarihi itibariyle müteveffanın çalıştığı ... Mobilya İmalat ve San. Ltd. Şti. ile müvekkili arasında herhangi bir taşıma sözleşmesi bulunmadığını, bu şirket ile 02/01/2008 tarihinde bir yıl süreli sözleşme yapıldığını ve taşıma işine 2008 yılında başlandığını, dolayısıyla kaza tarihi itibarıyla istihdam eden olmadıklarını, kazaya karışan araç ile de müvekkilinin yaptığı servis sözleşmesinin bulunmadığını, bu aracın müvekkili adına sadece dava dışı Esalba A.Ş isimli şirketin işçilerini taşıdığını, bunun dışında araç sahibinin kendi adına çalıştığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davacıların güvence hesabından 15.234 TL’nı aldıklarını, güvence hesabının müvekkilinden bu parayı tahsil etmek amacıyla 3.İcra Müdürlüğünün 2008/11073 esaslı dosyasında takip başlattığını, yine güvence hesabının kazadan dolayı ilk yardım ve ambulans gideri olarak Sağlık Bakanlığına ödediği 899,57 TL’nı müvekkilinden tahsil ettiğini, bunlardan ayrı müvekkilinin kasko şirketi olan Anadolu Sigorta A.Ş.'nin 12.500 TL ödemede bulunduğunu, SGK'nın 2008/1373 esaslı dosyada toplam 26.244 TL’lik gelir, sosyal yardım ve cenaze masrafları ile ilgili olarak dava açtığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Karayolları Yüksek Fen heyetinden seçilen 5 kişilik bilirkişi kurulundan alınan rapora göre ...’nın % 75, ...’in %25 oranında kusurlu olduğunun tesbit edildiği, hesap bilirkişisi davacı baba ...’in destek zararının 4.735,50 TL, davacı anne ...’nin destek zararının ise 5.091,70 TL olup, güvence hesabı ve sigorta şirketinden alınan toplam 27.734 TL mahsup edildiğinde ,davacıların karşılanmayan maddi zararlarının bulunmadığı,
manevi tazminat talebine gelince, kazada davacılardan ...ve ...’nin kızları ...’ın kardeşi 1980 doğumlu ...’nın vefat ettiği, yolcu olan murisin olayda kusurunun olmadığı, tarafların belirlenen ekonomik ve sosyal durumları ile TMK'nun 4. maddesindeki hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirilerek manevi tazminat isteminin kısmen kabulünün gerektiği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000 TL, ... için 20.000 TL ve ... için 10.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL manevi tazminatın, %75 'inden davalılar ... ve ...,
%25'inden ... ve İçişleri Bakanlığı müteselsilen sorumlu olacak şekilde alınıp davacılara verilmesine, 22/11/2007 olay tarihinden yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ait talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/9162, K. 2012/10517, 14 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama