KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/9206 E., 2012/1016 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Vekili
- Av. S..
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.12.2009 tarih ve 2007/262-2009/549 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Banka'nın müşterisi olduğunu, davalı bankanın Kavaklıdere şubesi nezdindeki paraların müvekkilinin izni ve bilgisi dışında başka hesaplara aktarılarak çekildiğini, davalı bankanın yeterli güvenlik önlemi almaması nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, 10.945 USD’nın olay tarihi olan 09.04.2007 tarihinden itibaren bankalarca dolara uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın tek kullanımlık dinamik şifre üreten ek güvenlik önlemlerini zorunlu olarak davacının kullanımına sunmaması nedeniyle % 90 oranında, davacının ise % 10 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.850,50 USD’nın 13.04.2007 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
781,00 H · 178,00 PH · 603,00 BK · 02.02.2012-RK
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/9206, K. 2012/1016, 30 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama