KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/9660 E., 2012/1130 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kahta Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2010 tarih ve 2008/205-2010/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafından traktör teslimi karşılığında müvekkili şirkete ait 6 adet çekin davalı şirkete teslim edildiğini, ancak davalı şirketin söz konusu traktörleri davacıya teslim etmediğini, davacının karşılığını alamadığı çeklerin üçüncü kişilere ödenmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı alındığını ileri sürerek söz konusu çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuştur.
Mahkemece, Türk Ticaret Kanununun 730/20. maddesi yollaması ile aynı yasanın 669 ve müteakip maddeleri uyarınca çekin iptalini isteme hakkının sadece hamile ait olduğu, keşideciye böyle bir hak tanınmadığı, keşidecinin elinden çıkan çek bedelinin istenmesi halinde borçlu olmadığının tespitini isteyebileceği, davanın çek iptali davası olarak açıldığı, menfi tespit davası olarak değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Mahkemece, dava her ne kadar zayi nedeniyle çek iptali davası olarak nitelendirilmiş ise de iddianın ileri sürülüş biçimi gözetildiğinde dava karşılıksız kalan çek sebebiyle menfi tespit istemi niteliğindedir. Davanın bu niteliği itibariyle değerlendirilerek yargılama yapılması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/9660, K. 2012/1130, 1 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama