Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10304 K.2012/17055

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.04.2011 tarih ve 2010/416-2011/494 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkiline ait kredi kartının kredi kartı ödeme güvencesi sigorta sertifikası ile davalı şirket tarafından sigortalandığını, poliçede istem dışı işsizlik halinde kredi kartı borçlarının sigorta tarafından ödeneceğinin taahhüt edildiğini,dava dışı işverenin ekonomik kriz gerekçesiyle 17.11.2009 tarihinde davacının işine son verdiğini,bu tarih itibariyle 9.346,04 TL olan kredi kartı borcunun poliçe kapsamında ödenmesi için davalıya müracaat edilmiş ise de, davacının aktif olarak çalıştığı gerekçesiyle ödeme isteğinin kabul edilmediğini, oysa poliçe genel ve özel şartlarının gerçekleştiğini, davalının ödememe gerekçesinin yasal olmadığını ileri sürerek, 9.346,04 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçede teminatın, iş aktinin istem dışı sona ermesi,sigortalının İş Kurumun'dan işşizlik ödeneği alması ve aktif olarak da çalışmıyor olması koşullarına bağlandığını, başvuru üzerine yapılan araştırmada davacının aktif olarak çalışmaya devam ettiğinin tespit edildiğini, davacının talebinin teminat dışı olup, haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça 17/11/2009 tarihinde işsiz kalındığı ileri sürülerek kredi kartı borcunun davalıdan tahsili talep edilmiş ise de, davacının ayrıldığını iddia ettiği iş yerinde fiilen çalıştığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.