Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10938 K.2012/17382

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/12/2007 tarih ve 2007/76-2007/649 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin müvekkillerinden para tahsil edip ödememesi üzerine açtıkları alacak davasında, Bonn Asliye Hukuk Mahkemesi’nce 08.02.2006 tarihinde davalının (51.180,32) Euro ana para ve (5.868,92) Euro yargılama giderini temerrüt faiziyle birlikte müvekkillerine ödemesine karar verildiğini, kararın 12.09.2006 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, anılan kararların tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, HUMK’nun 17. maddesindeki kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralına göre davaya Yozgat’ta bakılmasının zorunlu olduğunu, tenfizi istenen kararda müvekkiline tebligat yapıldığının ve savunmasının alındığının belirtilmediğini, dolayısıyla MÖHUK’nun 38/4. maddesi uyarınca müvekkilinin savunma hakkı kısıtlandığından kararın tenfizinin mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, tenfize konu mahkeme kararının açıkça kamu düzenine aykırı olmadığını, kendisine karşı tenfiz istenen davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı, kararın usulünce davalıya tebliğ edildiği, Türk Mahkemeleri kararlarının Almanya'da tenfizinin mümkün bulunduğu gerekçesiyle, Federal Almanya Cumhuriyeti Bonn Asliye Hukuk Mahkemesi 2. Sivil Hukuk Dairesi'nin 08/2/2006 tarih 6 O 461/05 dosyasında verilen kararın ve masrafların tespit kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Dairemizce tenfiz davaları nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmeyip kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.