Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11000 K.2013/12771

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu(Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/02/2011 tarih ve 2009/74-2011/11 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/06/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av....ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 100 yılı aşkın geçmişe sahip köklü tanınmış bir İngiliz şirketi olduğunu, Türkiye dahil toplam 29 ülkede bayi ve distribütörlere sahip bulunduğunu, davacının asıl faaliyetlerinin yüksek kaliteleriyle bilinen günlük giysiler, ceket, palto gibi giyim eşyaları ve genel kullanım amaçlı ayakkabılar üzerine olduğunu, “BARBOUR” markasının TPE nezdinde olduğu kadar Avrupa Topluluğu nezdinde de tescilli ve dolayısıyla gerek ulusal, gerekse uluslararası koruma altındaki tanınmış marka olduğunu, davacı şirketin asıl hak sahibi olduğu “BARBOUR” markasını taşıyan giyeceklerin dünya çapında satıldığını,

davalının hiçbir gereklilik veya zorunluluk veya herhangi bir gerekçe bulunmamasına rağmen sırf davacının tanınmış “BARBOUR” markasının itibarından, tüketiciler nezdindeki tanımışlığından ve kalite sembolü haline gelmiş olmasından haksız menfaat elde etmek üzere ve iltibas yaratmak amacıyla kötüniyetli olarak davacıya ait “BARBOUR” markasının birebir aynısını kendi adına tescil ettirdiğini ve halen tescil ettirme girişimlerini sürdürdüğünü ,2000/25854 tescil numaralı 09/14.sınıflardaki “BARBOUR” markasının,

2003/03138 tescil numaralı 03/16. ve 25. sınıflardaki “BARBOUR” markasının ve 2008 00185 numaralı endüstriyel tasarımların davalı adına tescilli olduğunu, davalının davacıya ait tanınmış “BARBOUR” markasını TPE nezdinde tescil girişimlerine de devam ettiğini ileri sürerek, davalıya ait markaların ve tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, tasarım ile ilgili istemin kabul görmemesi halinde davalının tasarım tescilinde yer alan "BARBOUR" ibarelerinin kaldırılması yönünde tasarımın kısmen hükümsüzlüğüne ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüzlük talebi süresinde olmayan davacının kötüniyetli olduğunu, 5 yıllık süre geçtikten sonra hükümsüzlük isteminde bulunduğunu, davalının saat, bijuteri, ayakkabı ve tekstil üretimi ve pazarlaması ile iştigal ettiğini, ürünlerinde “BARBOUR” ibaresini marka olarak 1994 yılından beri kullandığını, markasını 29.11.2000 tarihinde 2000 25854 tescil nosu ile 9 ve 14.sınıfta, 10.02.2003 tarihinde de 2003 03138 tescil nosu ile 3., 16.ve 25.sınıfta tescil ettirdiğini, davalının üstün kaliteli ve üst gelir düzeyindeki tüketicilere yönelik üretim yaptığını, davacının Türkiye'de yalnızca montlarının satıldığını,

tanınmışlık iddiasının ise doğru olmadığını,davacının tasarıma yönelik iptal sebeblerinin 554 sayılı KHK.da belirlenen iptal nedenlerine uymadığını, uzun süre sessiz kalan davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının markasının gerek dava tarihinde gerekse davalının tescil için başvuru yaptığı tarihte ve sonrasında tanınmış marka kriterlerini taşıdığı, davalının tescili için kullanacağı ibareleri seçerken TTK.nun 20/2. maddesinde belirtilen şekilde basiretli bir tacir gibi hareket etmeyerek davacının tanınmış markasının haklı ününden yararlanma amacı taşıdığı, aynı markanın farklı mal ve hizmetler için tescilinin mümkün olduğu ancak, tanınmış marka söz konusu olduğunda, farklı mal ve hizmetlerde de markanın kullanılmasının mümkün olmadığı,

davacının “Barbour” markasının dünyaca tanınmış marka olduğu, davalının “Barbour” markasını ve “Barbour” esas unsurlu başkaca markaları TPE nezdinde tescil ettirdiği, davalının somut olayda seri marka üretme gayreti içinde olduğu sonucuna varılabildiği, davacı ve davalının üretmiş oldukları ürünlerin birbirine yakın ürünler olduğu, davacının ve davalının markasının tescilli olduğu sınıflardan 25.sınıfın ortak olduğu, ortalama tüketici kitlesi göz önüne alındığında davalının markasının iltibasa mahal verdiği,

davalının, davacının markasını bilmediğini iddia edemeyeceği, davacının “Barbour” markasının uluslararası alanda ve TPE nezdindeki tescillerinin davalının tescilinden önce olduğu, bu bağlamda davalının marka ve tasarım tescilinin kötüniyetli olduğu, basiretli bir tacirden beklenen ve kendi iştigal alanına giren markaları bilmesi gereken tacirin “Barbour” markasını kendi adına tescil ettirmesinin MK.nun 2. maddesi anlamında objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğu, markanın tescilinde kötüniyetli olunması halinde bu davanın açılmasının süreye tabi olmadığı,

davalının endüstriyel tasarımı üzerinde yer alan “Barbour” ibaresinin davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, “Barbour” ibaresinin endüstriyel tasarımdan terkin edilmesinin marka hakkına tecavüz fiilini önleyici nitelikte olduğu, bu nedenle endüstriyel tasarımın bu yönden hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.