Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11018 K.2012/17508

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu (Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.09.2010 tarih ve 2009/95-2010/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Queen's Park Resort+Şekil” ibaresinin 43. sınıftaki otelcilik hizmetleri sınıfında marka olarak tescil edilmesi için TPE'ye başvurmasının ardından müracaatlarının ilanını müteakip davalı firmanın tescil başvurusuna itiraz ettiğini ve TPE'nin davalının itirazını kabul ederek başvurunun reddine karar verdiğini, ancak davalının 43. sınıf hizmetler ile ilgili bir faaliyetinin bulunmadığını, bu sebeple davalıya ait 2002/13779 ve 2002/13780 nolu markaların 556 sayılı KHK'nin 14. maddesi gereğince iptaline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek davalı markalarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu markaların kesintisiz olarak tescilli olduğu tüm mal ve hizmetlerde kullandığını, KHK'nin 14. maddeye dayalı hükümsüzlük koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu “Queen” markasının davalı tarafından kullanıldığına dair 11.02.2004 tarihli lisans sözleşmesinin ve 20.02.2004 tarihli faturanın ciddi bir kullanım olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

556 sayılı KHK'nin 14. maddesi delaletiyle KHK'nin 42/1-c maddesi uyarınca açılan hükümsüzlük davasında markanın ciddi biçimde kullanıldığının belirlenmesi gerekir. Somut olayda 11/02/2004 tarihli lisans sözleşmesi ile bu sözleşmenin bedeline ilişkin fatura anılan KHK hükümlerine göre ciddi bir kullanım olarak nitelendirilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, lisans alan tarafından gerçekleştirilen kullanımın da 556 sayılı KHK'nin 14. maddesi kapsamında bir kullanım olduğunun kanıtlanması zorunlu bulunduğundan, mahkemece lisans alanın kullanımı araştırılmaksızın sadece sözleşmenin varlığından bahisle ve eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.