Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11031 K.2011/17306

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.06.2009 gün ve 2005/450-2009/91 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.04.2011 gün ve 2009/11323-2011/4560 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin davalı ile 14.01.2004 tarihli sözleşme imzaladığını, sözleşmenin konusunun manken Naomi Campbell’in davalıya ait Sunset Swimwear mayolarının 2004 yılı katalog çekimlerinde fotomodellik yapması ile ilgili olduğunu, sözleşmenin 4. maddesi ile çekilen fotoğrafların kataloglar dışında başka hiçbir amaçla kullanılamayacağının kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeye aykırı ve izinsiz olarak fotoğrafları reklam panoları, Mecmua Dergisi, Akmerkez Shopvizyon Dergisi, Marie Claire Dergisinin Haziran-Temmuz ve Ağustos 2004 sayılarında,

Black Shop mağazasının reklam panosunda ve kendi web sitesinde kullandığını, bu kullanımlar için ödenmesi gereken ücretin rezervasyon teyidinde belirtildiği gibi 60.000 Euro olduğunu, fotoğrafların 5846 Sayılı Kanuna göre fikir ve sanat eseri olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5846 Sayılı Yasanın 68/1 maddesi uyarınca emsal ve rayiç bedelin üç katı olan 180.000 Euro alacağın ihtar tarihinden itibaren işleyecek %10 temerrüt faizi ile birlikte BK.m.

83/2 uyarınca ödeme sırasındaki karşılığı üzerinden TL olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğunu, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, davanın bir yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığını, müvekkili ile davacı arasında ilk sözleşmenin 21.10.2003 tarihinde imzalandığını, bu sözleşme ile Naomi Campbell’in Sunset marka mayoların 2004 katalog çekimlerinde fotomodellik yapmasının kararlaştırıldığını, sözleşmeye göre ayrıca müvekkili şirketin katalog için çekilen fotoğrafların Türkiye içinde istenildiği gibi kullanabilme hakkına sahip olduğunu, sınırlamanın sadece yurtdışı kullanımlar için bulunduğunu,

ancak Naomi Campbell’in hiçbir mazeret göstermeksizin çekimlere katılmayarak Türkiye’yi terk ettiğini, bu olay sebebiyle müvekkili şirketin büyük bir prestij kaybına ve maddi kayba uğradığını, daha sonra yapılan görüşmeler sonucunda davacı ile uzlaşmaya varıldığını ve çekimlerin

İtalya’da yapıldığını, 14.01.2004 tarihli sözleşmenin 21.10.2003 tarihli sözleşmenin devamı niteliğinde olduğunu, davacının bilgi ve onayı dışında bir kullanımın bulunmadığını, istenilen miktarın da fahiş olduğu savunarak davanın reddini istemiş; karşılık davada da, davacı şirketin yükümlülüklerini zamanında yerine getirmemesi nedeniyle yaklaşık 1-1,5 Milyon USD zarara uğradıklarını ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL maddi tazminat ile 20.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile karşılık davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı-karşılık davalı vekili, karşılık davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu fotoğrafların FSEK anlamında eser niteliği taşımadığı; ancak, 5846 Sayılı Kanunun 84. maddesi gereği davacının TTK.m.58 uyarınca maddi tazminat talep edebileceği, fotoğraf sanatçısı olan bilirkişi tarafından fotoğraf başına 750,00 TL’lik bedel belirlendiği, izinsiz yayımlanan toplam 12 adet fotoğrafın toplam değerinin 750 x 12 = 9.000 TL olduğu, 2004 tarihli sözleşme ile 2003 tarihli sözleşme ortadan kaldırıldığından önceki sözleşmeye dayanılarak talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, fotoğrafı kullanılan kişinin dünyaca tanınan bir kişi olması dikkate alınarak BK.

43 maddesi gereğince taktir edilen 18.000 TL maddi tazminatın 01.06.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karşı davanın reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı-karşı davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.