Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11034 K.2012/17505

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2010 tarih ve 2007/175-2010/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yıllarca kullanarak ayırt edici niteliğe kavuşturduğu “mormavi” markasını davalının kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, oysa markayı ilk kullanan ve maruf hale getiren tarafın müvekkili olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli markanın iptali ile sicilden terkinini ile 1500 TL tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendilerinin ayırt edici nitelik kazandırdıkları markayı kötü niyetle iptal etmek istediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “mormavi” ibaresini tescilsiz marka ve işletme adı olarak kullanımı nedeniyle öncelik hakkına sahip bulunduğu gerekçesi ile, davalı adına tescilli MORMAVİ ibareli 2003 18702 numaralı markanın 26.04 ile 26.05 sınıfta yer alan ürünler dışındaki diğer tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne, tescilli markanın kullanımının tecavüz oluşturmadığı gerekçesi ile tazminata ilişkin talebinin ve fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.