Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/11039 K.2012/33714

Gereği görüşülüp düşünüldü: Duruşmanın hükmün açıklanması için değil, eksik araştırma ve getirtilmesi gereken kanıtın bulunup bulunmadığının saptanması amacıyla ertelendiği cihetle, karar duruşmasından haberdar olduğu halde son duruşmada hazır bulunmayan sanığa son sözünün ve savunmasının sorulmasına gerek bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; cezanın alt sınırdan verildiğinin belirtilmesi ve TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasıyla 10 ay sonuç hapis cezasının tayin edilmesi karşısında, temel cezanın 1 yıl olarak mahallinde düzeltilebileceği kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın seçenek tedbire çevrilmesi gerektiğine dair ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,