Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11089 K.2012/16931

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/06/2011 tarih ve 2010/259-2011/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine Almanya Münih 1.Asliye Mahkemesi'nde açtığı tazminat davasının reddedildiğini, davanın reddine dair gerekçeli kararda tespit edilen bazı hususların özellikle davalının kabul ve ikrarlarının, taraflar arasında Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde devam etmekte olan menfi tespit ve iptal davasında delil olarak kabul edilebilmesi için bahsi geçen yabancı ilamın tanıma ve tenfizinin gerektiğini ileri sürerek, davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Türkiye'de yerleşim yeri ve sakin olduğu yerin mevcut olmadığını, ikametgahının Almanya'da bulunduğunu, tenfizin Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde istenebileceğini, Denizli mahkemelerinin yetkili olmadığını, dava yetkili mahkemede açılmadığından seçme hakkının davalıya geçtiğini, yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunu, Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ndeki davanın derdest olması nedeniyle tanıma ve tenfiz talebinin reddi gerektiğini, tenfizde hukuki yararın bulunmadığını, davacının tenfiz mi yoksa tanıma mı talep ettiğinin dilekçesinde belirtilmediğini, tenfiz şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının UYAP kimlik paylaşım sisteminden alınan adresine göre, yerleşim yerinin Almanya olduğu, Türkiye'de sakin olduğu başka bir yer bulunduğu hususunun davacı tarafça iddia ve ispat edilmediği, bu haliyle Denizli Mahkemeleri'nin davaya bakmaya yetkili olmadığı, davacı tarafça yetkili mahkemede dava açılmadığından Ankara, İzmir veya İstanbul Mahkemeleri'nden birini seçme hakkının davalıya geçtiği ve davalı tarafça Ankara Mahkemeleri'nin yetkili mahkeme olarak seçildiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine ve dosyanın talep halinde yetkili Ankara Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.