Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11226 K.2011/14840

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/06/2009 gün ve 2008/579-2009/358 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.04.2011 gün ve 2009/11869 - 2011/4556 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanının 24.12.2003 tarihinde "Esaslı Gıda ve İhtiyaç Maddeleri A.Ş." olarak değiştirildiğini, "Esaslı" şekil ibareli marka tescili için TPE'ye yapılan başvurunun davalı tarafından aynı şekil ve ibareli başvurunun kabul edilmesi nedeniyle reddedildiğini, davalı şirketin 23.01.2004 tarihinde kurulduğunu, müvekkilinin ticari unvanın üzerinde öncelik hakkı olduğunu, davalının müvekkiline ait unvana tecavüzde bulunduğunu, aynı ticaret unvanını kullanmasının iltibasa neden olduğunu ileri sürerek, davalının ticaret unvanının değiştirilmesi veya silinmesini, 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescil aşamasında Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'ndan yaptığı unvan sorgulamasında "esaslı" ile başlayan herhangi bir kayda rastlanmadığı için unvanın İstanbul Ticaret Siciline tescil edildiğini, davacının unvanının ise Konya Ticaret Sicilinde tescilli olduğunu, müvekkilinin kötüniyetli olmadığını, iltibas bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı davalı şirketin unvanında yer alan "esaslı" kelimesinin TTK. 54. maddesi gereği ticaret sicilinden terkinine, kararın ilanına, manevi tazminat talebinin reddine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.