KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/11304 E., 2011/15345 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2009 gün ve 2007/535-2009/38 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/03/2011 gün ve 2009/10455-2011/2963 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı ... ile müvekkili arasında bayilik sözleşmesinin feshedildiğini, ... tarafından müvekkili hakkında açılan menfi tespit davasında davalı banka tarafından verilen teminat mektubunun nakde çevrilmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verildiğini, tedbir kararının kalkmasının ardından davalı bankaya yapılan başvuruya rağmen davalının teminat mektubunun süreli olduğundan bahisle ödeme yapmadığını ileri sürerek, 10.000 TL'nın ilk talep tarihi olan 09.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davaya konu olan teminat mektubu hakkında verilen ihtiyati tedbir kararının ödemeyi önlediği, tazmin talebine engel olmadığı, teminat mektubunda belirtilen tarihe kadar davacının tazmin talebinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 21.03.2011 günlü ilamıyla gerekçe eklenerek onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/11304, K. 2011/15345, 17 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama