Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11325 K.2012/17976

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2011 tarih ve 2011/163-2011/455 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden tahsil edilen paranın geri verilmemesi nedeniyle müvekkilinin davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Dortmund Eyalet Mahkemesi'nde açtığı dava sonucunda 5.879,06 Euro ana paranın 08.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek % 5 yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili yönünde karar verildiğini, kararın davalıya tebliğ edilerek kesinleştiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Dortmund Eyalet Mahkemesi'nin kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dosyaya aslı ve onaylı tercümesi sunulan tenfize konu yabancı mahkeme kararının açıkça kamu düzenine aykırı bulunmadığı gerekçesiyle Federal Almanya Cumhuriyeti Dortmund Eyalet Mahkemesi'nin 23.1.2009 tarih ve 12 O 360/07 sayılı kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir. Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle bu davalarda maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulması gerekmiş ise de, kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.