Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11443 K.2012/17333

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2010 tarih ve 2007/261 - 2010/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı idareye ait içme suyu tesisatının patlaması sonucu müvekkili nezdinde sigortalı işyerinde su baskını meydana geldiğini, 6.119,70 TL'lik hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, zarardan davalı idarenin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.119,70 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zarardan söz konusu yerde kazı yapan Çukurova İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin sorumlu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Çukurova İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin hatalı çalışması sonucu kazanın meydana geldiğini, dava dışı şirketin olayda % 100 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari sınai işletme sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Sigortalının işyerinin önünde bulunan içme suyu tesisatının dava dışı Çukurova İnş. San. ve Tic. A.Ş.'nin kazı çalışması neticesinde patladığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Söz konusu kazının davalının ihale ettiği işin görülmesi sırasında yapıldığı anlaşılmakta olup, dosya kapsamında bu işe ilişkin Yayım İşleri Genel Şartnamesi ise bulunmamaktadır.

Mahkemece, ihale edilen işe ilişkin şartname getirtilerek, davalının dava dışı şirketi denetleme yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı belirlenmesi ve buna bağlı olarak davalının sorumluluğunun söz konusu olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalı vekilinin beyanları ile yetinilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.