Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12111 K.2012/17864

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/02/2011 tarih ve 2009/750-2011/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ortağı olan davalının şahsına ait Bağ-Kur prim borcunu dava dışı şirketten tahsil ettiği müvekkili şirkete ait para ile ödediğini ve parayı şirkete iade etmediğini, davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptalini ve ile %40 icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının dayanaksız olduğunu, müvekkilinin ödeme yaptığı paranın davacıya ait olduğunun ispatına dair delil sunulması gerektiğini, davacıya ait bir para kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı şirketten alacağını tahsil eden davalının parayı kendi şahsi borç ödemelerinde kullandığı iddiası ile dava açıldığı, davalının dava dışı şirketten 20.000 TL aldığı ancak dava dışı şirketin verdiği cevapta ödemenin davalı ile aralarındaki alacak-borç ilişkisi nedeniyle yapıldığının ve davacı şirketle ticari ilişkilerinin bulunmadığının belirtildiği, davacının davalıya yapılan bu ödemenin dava dışı şirket ile ticari ilişkilerinden kaynaklanan şirket alacağı olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.