Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12161 K.2012/18606

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2011 tarih ve 2009/319-2011/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/00165 sayılı gıda maddesi başlıklı çoklu endüstriyel tasarım başvurusunda bulunduğunu, davalının, bir takım tescilli markalarını dayanak göstererek yaptığı itirazın kabul edildiğini, karara yaptıkları itirazın reddedildiğini ve çoklu tasarım başvurusunun bütünüyle reddedildiğini, oysa müvekkiline ait tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığı yönündeki kararın tasarım mevzuatına aykırı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2009-T-674 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, karşılaştırma konusu tasarımların genel izlenim olarak benzer olduğunu, müvekkili Enstitü tarafından yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının davaya konu endüstriyel tasarımlarının 763095, 763094, 631633, 627568 numaralı Madrid Protokolü uyarınca tescilli markalar ile aynı olup, yenilik ve ayırt edici niteliklerinin bulunmadığını, davacı tasarımının tekrar edilebilir olmadığını, zira ayırt edici nitelik taşıdığı iddia edilen taşlı yol görünümünün aynen tekrar edilmesinin ve bir çiziminin yapılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu endüstriyel tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.