Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12202 K.2013/12558

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/05/2011 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, ...tabiiyetinde bir kuruluş olarak, o ülkenin kanunlarına göre kurulmuş ve tüm dünyada büyük küçük herkesin bildiği edebi karakterlerden biri olan "..." öykü karakterini yaratan şirket olduğunu, " ... " ibaresinin müvekkili adına birçok ülkede tescilli bir markası olduğunu, ...'de de 11/06/1982 tarihinden muteber olmak üzere "..." markasını tescil ettirdiğini ve bu markanın tanınmış marka olduğunu, davalının ise müvekkilinin markası olan ...'ın yanına ayırt edici bir özelliği olmayan, herkesin kullanımına açık "..." ibaresini ve özel bir yer adı olan "...

Köyü" ibaresini ekleyerek, TPE nezdinde 29. sınıfa giren köfte emtiasında kullanılmak üzere 2006/59416 numarası ile tescil ettirdiğini, bu durumun kötü niyetli bulunduğunu, müvekkilinin markası tanınmış olduğundan haksız kazanç sağlanacağını, ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğüne, davalının imalat ve satışlarının önlenmesine, tanıtma vasıtaları, markalar kullanmak sureti ile satışa arz ettiği emtianın toplatılmasına, markaların sökülmesine, mahkeme kararının hüküm fıkrasının ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin marka tescil tarihinin davacıdan önce olduğunu, müvekkilinin ilk defa marka tescilini 1985 yılında yapıp, 1939 yıllarından beri de "..." ibaresi ile köftecilik sektöründe faaliyet gösterdiğini, "..." ve "... ... ... Köyü" markaları arasında KHK'nun 7. ve 8. maddeleri anlamında iltibasa neden olacak bir durumun söz konusu olmadığını, davacının faaliyetinin film sektörü olduğunu, "..." sözcüğünü köftecilik alanında kullanmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının "..." markası algılandığında, refleks olarak hatırlananın, ... isimli öykü ve öykü karakteri bulunduğu, markanın temsil ettiği ürün veya hizmetin akla gelmediği, bu nedenle davacının "..." markasının, tanınmış marka olduğunun kabulünün mümkün bulunmadığı; davacının markasının 29. sınıfta yer alan köfte emtiası bakımından tescilli bulunmadığı, davalı markasının bir ürün markası bulunup, davacının markasının hizmet markası olduğu, davacının markasını nasıl kullandığına ilişkin dosyada bir veri bulunmadığı, davalının 40 yıla varan köftecilik faaliyetini ... bölgesinde maruf olduğu göz önünde tutulduğunda markaların karıştırılma ihtimalinin olmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.