Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12232 K.2012/19732

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/06/2011 tarih ve 2011/127-2011/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “LRG” ibareli markanın 25. sınıf mallar yönünden tescili için yaptığı başvurunun, daha önce 2003/32133 sayılı 03,25 ve 35. sınıf mallar açısından tescil edilmiş ”LRG+ŞEKİL” ibareli marka mesnet gösterilerek T.P.E. ve nihai olarak Y.İ.D.K tarafından 556 sayılı K.H.K.’nin 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, söz konusu markanın menşe ülke A.B.D. ve birçok yabancı ülkede tescilli olduğunu, aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanının baş harflerinden oluştuğunu belirterek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurul kararının hukuka uygun olduğunu ve davacının marka başvurusunun daha önceden aynı mal ve hizmet sınıflarında tescilli markalar ile aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının marka başvurusunun, redde mesnet gösterilen marka ile 556 sayılı K.H.K.’nin 7/1-b maddesi anlamında aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine söz konusu karar, Dairemizin 07/02/2011 tarihli ilamı ile başvuru markası ile redde mesnet markanın 556 sayılı K.H.K.’nin 7/1-b maddesi anlamında aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece usul ve yasaya uygun bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.