Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12500 K.2012/19734

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2011 tarih ve 2010/173-2011/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli “ROBERTO CAVALLİ”,”CAVALLI”,“JUST CAVALLI” ibareli seri marka niteliğindeki markaların sahibi olduğunu, bu markaların tüm dünyada tanınmış marka olduğunu, “CAVALLI” ibaresi üzerinde üstün hak sahibi olduğunu, davalının “ RCJ ROCCO CAVALLI JEANS” ibareli markasının müvekkilinin markaları ile 556 sayılı K.H.K.’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas içerdiğini belirterek davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait markanın davacı markaları ile benzerlik göstermediğini ve aralarında iltibasın söz konusu olmadığını, müvekkilinin çok sayıda tescilli markanın sahibi olduğunu, müvekkilinin markasının esaslı unsurunun “RCJ” ibaresi olduğunu, bu ibareyi ilk olarak 2006 yılında tescil ettirdiğini, bu ibare ile bundan sonra gelen “ROCCO” ibaresinin davacının markalarında bulunmadığını, markalar arasındaki tek benzerliğin “CAVALLI” ibaresi olduğunu ve bu ibarenin müvekkilinin markasının esaslı unsuru olmadığını, ayrıca bu ibarenin ayrı olarak kullanılmadığını,”CAVALLI” ibareli birçok marka olduğunu, davacının bu ibare üzerinde tekel hakkı bulunmadığını, müvekkilinin markasına yapılan tüm itirazların T.P.E. tarafından reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında idari ekonomik birliktelik bulunduğu düşüncesi ile ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet vereceğinin sabit olduğu, ürünler açısından da benzerlik bulunduğu, ayrıca davacının tanınmış marka statüsü de göz önünde bulundurulduğunda davalının M.K.’nun 2. maddesine uygun olmayan davranış şeklinin hükümsüzlük nedeni teşkil ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.