Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12627 K.2012/16647

Hasımsız görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/10/2010 tarih ve 2009/788-2010/495 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 04.05.2009 tarihinde müvekkil şirketin yöneticisi ...'ın da içinde bulunduğu LPG'li arabanın yandığını, aracın bagaj kısmında bulunan müvekkili şirkete ait 2004-2009 yılları arasında tutulan yevmiye defterleri, defteri kebirler, envanter defterleri ile 19201-19680, 31201-31450, 29251, 29500, 15501, 1600 seriye kadar kesilmiş faturalar ve ticari işletmeye ait gider belgelerinin araba ile birlikte yandığını ileri sürerek, yanan evrakların zayi olduğunun tespitini ve yanan evraklara ilişkin zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı uyarınca, davacı şirket hakkında vergi incelemesi yapıldığı, ticari defterleri ibraz etmediğinden dolayı özel usulsüzlük raporu tutulduğu, diğer taraftan şirketin merkezinin Ankara olduğu ve ticari defterler ile belgelerin şirketin merkezinin dışında olduğu, bu durumun ticari hayatın akışına uygun olmadığı, defterlerin öncelikle şirketin merkezinde bulunması gerektiği, ticari defter ve belgelerin özenle korunmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.