Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12628 K.2013/14373

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.06.2011 tarih ve 2008/1-2011/356 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.07.2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine ait çekici ve tırlar ile davalıya ait yükün 3.2.2006 tarihli CMR belgeleri ile Özbekistan’dan Mersin’e taşınması sırasında davalı şirkete ait yükün gümrük belgelerindeki eksiklikler nedeniyle Özbekistan’ın Siderya kenti 13 nolu gümrük kapısında Özbekistan yetkili mahkemelerinin kararı ile müvekkillerine ait araçlara ve yüke el konulduğunu, araçların 03.02.2006 tarihinden 12.04.2007 tarihine kadar emanette tutulduğunu, bu süreçte araçlarını kullanamadıklarını, bekleme ücretinin (demoraj) günlüğü 180 Euro+KDV olduğunu, müvekkillerinin toplam 432 gün araçlarından mahrum kaldıklarını,

müvekkillerinin her birinin alacağının KDV dahil 91.756,80 Euro karşılığı 163.373,00 TL olmak üzere toplam 326.746,00 TL olduğunu ileri sürerek, anılan bekleme ücretinin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, 16.11.2009 tarihli dilekçe ile istemin bekleme ücreti veya kar kaybı olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacılar ile müvekkili arasında olduğu iddia edilen taşıma sözleşmesinin ispatlanması gerektiğini, müvekkilinin dava dışı KN İbrakom Firması ile taşıma sözleşmesi imzaladığını, davacıların da Özbekistan’a yük götürdükten sonra boş dönmemek için KN İbrakom firmasından yük almış olabileceklerini, davacıların fiilen yükü taşımalarının müvekkili ile aralarında bir hukuki münasebetin varlığını göstermeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 3.2.2006 tarihli CMR belgesinin davalı tarafından imzalanmış olması dikkate alındığında ve taşımanın da davacılar tarafından bu belgeye göre yapılması sebebiyle taraflar arasında CMR’ye göre sözleşme oluştuğu, davalının husumet itirazının yerinde olmadığı,

Özbekistan Sirderya İli Mahkemesi tarafından verilen ancak onaylı örneği sunulmayan 49 sayfalık kararın incelemesinde, kararın özünün Özbekistan Cumhuriyeti’nden çıkartılması mümkün olmayan eşyaların yurt dışına çıkarılmak istenmesi nedeniyle taşınan yükün müsadere edildiği ve bu nedenle davacılara ait araçlara da el konulduğu, kararın asıl dayanağının bu gerekçeye ilişkin olduğu, davacıların farklı bir güzergahtan Özbekistan’dan çıkış yapmaları halinde dahi aynı işleme kalacaklarının anlaşıldığı, bu nedenle davalının güzergah değişimi nedeniyle zararın doğumuna ilişkin iddiasının yerinde görülmediği,

taraflarca ibraz edilen harita incelendiğinde Özbekistan’dan Taşkent’e çıkıp, kısa bir süre Kazakistan sınırları içinden geçip tekrar Özbekistan sınırına girip daha sonra Türkmenistan sınırından Özbekistan’ı terk eden M 39 yolunun mutad güzergah olduğu, CMR senedinde de güzergah kararlaştırılmadığı, davacıların araçlarının Özbekistan yetkili makamlarında kaldığı 432 gün için davacıların zararının doğduğu,

Ankara Ticaret Odası’ndan gelen yazı cevabına göre davacıların zararının günlük 150 TL’den 432 gün karşılığı 64.800 TL olduğu gerekçesiyle her bir davacı için 64.800,00 TL olmak üzere 129.600 TL’nin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.