Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1276 K.2012/8059

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 21/09/2010 tarih ve 2006/224-2010/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ...Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 14/02/2005 tarihinde vapura binmek için iskeleye yanaşan vapurdan diğerine geçerken iskelenin sallanması sonucu dengesini kaybederek iki vapur arasına sıkıştığını, sol bacağının diz altından kesildiğini, sağ ayağının ise tellerle tutturulduğunu, müvekkilinin söz konusu kazada kusurlu olmadığını, TDİ’ne bağlı gemilerin diğer davalıya devredildiğini ileri sürerek şimdilik 10.000,00 YTL maddi, 150.000,00 YTL manevi tazminat toplamı 160.000,00 YTL’nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah ile maddi tazminat talebini 122.276,79-TL’na yükseltmiştir.

Davalı TDİ vekili, kazanın davacının kusuru ile meydana geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, idari yargının görevli bulunduğunu, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, davalı ...’nın 15/03/2005 tarihli devir protokolünün 9.11 maddesine göre meydana gelen kazadan sorumlu olmadığı, davalı TDİ’nin oluşan kazadan %100 oranında kusurlu olduğu, davacının bu kaza sonucunda %59 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği gerekçeleriyle, davalı ...’na karşı açılan davanın husumet yönünden reddine, davalı TDİ’ne karşı açılan davanın kısmen kabulüyle 110.033,23 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı TDİ’den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı TDİ vekilleri temyiz etmişlerdir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ve mahkemece hükmedilen tazminat tutarının her halükarda TTK.’nun 1130. maddesinde belirtilen değerin altında bulunmasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Ancak, BK'nun 47. maddesi hükmüne göre, hâkim özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı altında hak sahiplerine verilebilecek tazminatı adalete uygun olarak belirlemelidir. Bu tazminat, zarara uğrayanlarda bir huzur duygusu oluşturmalıdır. Tazminatın sınırı, onun amacına uygun olarak belirlenmelidir. Diğer bir deyişle, takdir edilecek tazminat miktarı mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

22.06.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her somut olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri karar yerinde objektif bir biçimde göstermeli ve bu taktir hakkını MK'nun 4. maddesine göre hukuka ve hakkaniyete uygun olarak kullanmalıdır.

Dosyadan davacının %59 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş olduğu anlaşılmaktadır. Olayın meydana gelişi ve diğer etkenlerin tümü birlikte değerlendirilerek hakkaniyet ilkesi de dikkate alınıp davacı yararına daha makul oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, olay tarihi itibariyle taraflar arasındaki menfaat dengesine uygun düşmeyen miktarda manevi tazminatın takdiri doğru görülmediğinden kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.