Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12773 K.2011/17815

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2009 gün ve 2007/317-2009/174 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.05.2011 gün ve 2009/13334 - 2011/5929 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “mustafa çarkıt+şekil” ibaresini 9. sınıfta marka olarak tescili için yaptığı başvurunun, aynı sınıfta tescilli “çarkıt”” markası gerekçe gösterilerek Markalar Dairesi, itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca reddedildiğini, müvekkilinin markası ile redde gerekçe gösterilen markanın aynı veya ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığını, müvekkilinin davalı şirketin eski ortağı olarak marka üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu ileri sürerek, YİDK’nun 11.09.2007 günlü ve 2007-M-5091 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin “çarkıt” markası üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu ve eski ortağı olan davacıya marka veya unvanın kullanılması konusunda müvekkilince yetki verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının tescili için başvurduğu işaret ile redde gerekçe gösterilen markanın ve tescil listesinden çıkarılan emtianın aynı veya ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğu, “çakrıt“ markasının davalı şirket adına tescilli olduğu ve marka kullanımı konusunda ortaklıktan ayrılan davacıya izin verilmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 16.05.2011 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.