Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12817 K.2012/19739

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2011 tarih ve 2010/138-2011/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, UNO+Şekil” markasının müvekkili şirket adına ilk olarak 14.06.1991 tarih ve 127741 numara ile 30. sınıfta, ayrıca 2000/14244 numaralı “UNO” markasını da 29, 30 ve 32. sınıflarda tescilli olduğunu, davalı Vizyon Çikolata Gıda San. Tic.

A.Ş’nin müracaatı ile 2008/18471 numaralı “JUNO” markasını 29, 30 ve 32. sınıflarda tescil ettirmek istediğini ve bu markanın 26.04.2010 tarihinde tescil edildiğini, UNO markasının tanınmış bir marka olduğunu ve davalı markasının müvekkil “UNO” markasının başına “J” harfinin eklenmesinden ibaret olduğunu, 556 sayılı KHK'nun 8/4. maddesinde belirtilen şartların oluştuğunu ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline, tescil işleminin tamamlanmış olması halinde 2008/18471 numaralı “JUNO” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, davalı markası ile davacı markaları arasında, esas ve yardımcı unsurlar, telaffuz, biçim ve anlam itibariyle bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı Vizyon Çikolata Gıda San. Tic. A.Ş. vekili, dava konusu markaların da benzer olmadıklarını, ortalama tüketiciler nezdinde yansıttıkları farklı imaj dolayısıyla karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacı markalarının tanınmış olmadığını, varsa böyle bir tanınmışlık bunun salt ekmek ve unlu mamuller ile sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, davacının markalarının ulaşmış olduğu tanınmışlık düzeyi nedeniyle, davalı markasının 556 sayılı KHK’nin 8/4 hükmü uyarınca reddi şartlarının oluştuğu, davacı markasının ayırt etme gücünün zedelenebileceği, dava konusu markanın 29 ve 32. sınıftaki mallar için kullanılması durumunda davalının haksız kazanç sağlayabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.