Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12901 K.2012/19794

.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2011 tarih ve 2010/58-2011/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 2009/00828 sıra numarası ile tescilli tasarımın müvekkili tarafından uzun yıllardır “Converse All Star” ve “Chuck Taylor” markalı ayakkabıların tabanlarında kullanıldığını, dolayısıyla yenilik vasfı taşımadığını, davalının da bu tasarımın müvekkili tarafından kullanıldığını bildiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2009/00828 numaralı tescilli tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tasarımının 2009 yılında tescil edildiğini ancak tescil aldığı tabanın hiç değişiklik yapılmadan 2003 yılından beri ürettiğini ve pazarladığını, davacının da buna itiraz etmediğini, ayrıca tasarımın davacının taban tasarımından farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacının tasarım başvuru tarihinden önce piyasaya sunulan Converse firmasının Spring 2002 Footwear kodlu kataloğunda, Fail 2002 Footwear kataloğunda, Converse markalı dava konusu ayakkabı tasarımın yer aldığı, davalının tasarımının bu kataloglarda yer alan davacı tasarımına benzediği, dava konusu tasarımın aynısının başvuru tarihinden önce Converse markalı ürün tabanlarında kullanıldığından yeni olmadığı gibi her iki tasarımın bilgilenmiş kullanıcıda bıraktığı genel izlenim arasında belirgin bir farklılık olmadığı gerekçesiyle, davalı adına tescilli 2009 00828 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.