Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13082 K.2012/20489

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/06/2011 tarih ve 2011/113-2011/573 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 25.10.2007 tarihinde müvekkilinin internet bankacılığı hesabına girilerek toplam 6.000,00 TL tutarındaki paranın tanımadığı kişilerin hesabına aktarıldığını belirterek bu meblağın işlem tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının egemenlik alanındaki şifre ve parolalarını koruyamaması nedeniyle zararın meydana geldiğini, müvekkilinin bütün güvenlik önlemlerini alıp olayda bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Banka'nın bir güven kurumu olup mudiden aldığı parayı saklamakla mükellef olduğu, davalı tarafından davacının internet bankacılığı şifresinin kendi kusuru ile başkaları tarafından ele geçirildiği hususunda bir kanıt sunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.