Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/131 K.2012/7621

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2010 tarih ve 2009/13-2010/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski ortaklarından ...'ın "co-coom design" ibaresini tekstil piyasasında kullandığını ve Almanya'da 05/05/2004 tarihinde tescil ettirdiğini, Madrid Protokolü çerçevesinde aynı markanın Türkiye'de tescili için TPE'ye de müracaat edildiğini ve 2005/18883 no ile kayıt edildiğini ancak davalının da kötü niyetli olarak "co-coom design" ibaresini 2004 30685 no ile tescil ettirdiğini oysa müvekkilinin marka üzerinde öncelik hakkı bulunduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2004 30685 nolu markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak da müvekkilinin dava konusu markayı davacıdan çok daha önce kullandığını, davacının müvekkilinin müşterisi olduğunu, kötü niyetli olarak müvekkilinin markasını Almanya'da tescil ettirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 556 sayılı KHK hükümlerine göre marka üzerindeki hakların tescille korunduğu ve tescil başvuru tarihine göre işaret üzerindeki öncelik hakkının davalı tarafta bulunduğu, markayı ilk kez davalı tarafından kullanıldığının 17/12/2003 ve 20/12/2003 tarihli faturalarla belgelendiği, davacı vekilinin öncelik hakkına ilişkin hiçbir delil sunamadığı, ülkesellik Prensibi gereğince yurt dışındaki tescillerin yurt içinde etkisi olmadığı gibi, davalının kullanım başlangıcının yurt dışındaki tescilden de önceye ait olduğu gerekçesi ile kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.