Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13402 K.2011/17095

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2009 gün ve 2009/40-2009/124 sayılı kararı onayan Daire’nin 06/06/2011 gün ve 2009/14177-2011/6856 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, görsel, fonetik ve işitsel olarak müvekkilinin tanınmışlık vasfı taşıyan, ticaret unvanının ayırıcı eki olan ETİ ibareli tescilli markalarıyla iltibas ve tecavüz oluşturacak ve müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacak şekilde, yine ETİ sözcüğünü de içeren tasarımlarının aynısı olup onlardan belirgin biçimde farklı olmayan, davalıya ait “etiquette+şekil” ibareli 35. sınıfta yer alan hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun ilânı üzerine itirazda bulunulduğunu markalar dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından itirazın reddedildiğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri benzer savunmalarında, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının markaları ile davalı başvurusundaki işaretin karıştırmaya sebebiyet verebilecek seviyede aynı veya benzer olmadığını, aralarındaki anlam farklılığının derhal ve hiç düşünmeden algılanabileceğini bildirerek davanın reddinin istemişlerdir.

Mahkemece, davacıya ait ETİ ibareli markalar ile davalı ... ... adına tescilli ETİQUETTE ibareli markanın görsel, biçimsel, anlamsal ve umumi intiba olarak iltibasa meydan verebilecek şekilde benzer olmadıkları, ayrıca davacıya ait markanın genellikle gıda ve bisküvi alanında tescilli olduğu, davalı markasının ise 35. sınıfta hizmet alanında tescilinin bulunduğu, ayrıca davalının markasının davacı tasarımlarından farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.