Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13464 K.2012/19696

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2011 tarih ve 2009/199-2011/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2008/03895 sıra numaralı "taban" konulu endüstriyel tasarım başvurusunda bulunduğunu, söz konusu tasarıma müvekkilinin itirazının 17. sıra numaralı tasarım yönünden reddedildiğini, oysa tescili istenen tasarımın müvekkiline ait 2006/00611-1 ve 2965-1 sıra numaralı tasarımlarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, reddin haksız olduğunu, davalı şirketin tasarımının yeni ve ayırt edici niteliği bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK'nun 2009-T-465 sayılı kararının iptali ile 2008/03895-17 sıra numaralı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğünün tespiti ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, karşılaştırma konusu tasarımların genel izlenim olarak farklı olduğunu, müvekkili Enstitüce yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkil tasarımı ile itiraza dayanak gösterilen tasarımlardaki taban destek sistemlerinde noktaların taban üzerindeki yerlerinin, konumlandırılmasının, açılarının farklı olduklarını, davacı tasarımında 5 nokta, müvekkilinin tasarımında 7 nokta bulunduğunu, müvekkilinin kullandığı tasarımın tıbbi olarak farklı özellikler doğurduğunu, ayak giysisi tabanında, noktadan destek sisteminin kullanılmasının tıbbi amaçlara hizmet ettiğini, bu amaçların gerçekleşmesi için bu noktaların çok farklı sayıda veya aşırı farklı yerlerde kullanılmasının mümkün olmadığını, bu hususun tasarımcının seçenek özgürlüğünü kısıtladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu tasarımın, davacının dayanak gösterdiği tasarımlardan farklı olduğu, davaya konu tasarımın "yenilik" ve "ayırt edicilik" niteliği taşıdığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.