Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/13752 K.2012/21210

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2011 tarih ve 2010/267-2011/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2008/15896 sayılı marka başvurusu ile "CUNO+şekil" ibaresini marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, ancak “CUNO" ibaresinin farklı emtia sınıflarında tescili halinde müvekkiline ait "UNO" ibareli marka ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait "UNO" markasının tanınmışlığından ve itibarından haksız olarak yararlanacağını ve markanın itibarını zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun 16.07.2010 tarih ve 2010-M-2797 sayılı kararın iptaline, başvurunun marka olarak tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında çok yakın bir benzerliğin bulunmadığı, iltibas tehlikesinin markaların aynı nitelikteki mal/hizmetlerde kullanılması durumunda ortaya çıktığı, bu durumun, davacı markasının tanınmışlık nedeniyle söz konusu olabilecek koruma alanının tespitinde de göz önünde tutulmasının gerektiği, davacı markasının en temel gıda niteliğinde olan “ekmek” emtiasında tanınmış bir marka olduğu,

.29. ve 32. sınıf mallar ile “ekmekler”, dağıtım kanalları, satışa sunuldukları mekanlar, birlikte tüketilmeleri, giderdikleri ihtiyaç gibi pek çok noktada birbirleriyle bağlantılı olduğu, davalı başvurusunun 29. ve 32. sınıfta yer alan gıda ürünleri ile 43(01).sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" açısından davacı markasının tanınmışlığından yararlanacağı ve onun itibarına ve ayırt edici niteliğine zarar verebileceği, buna karşılık, davalı başvurusunun ilişkin olduğu diğer sınıflarda KHK'nin 8/4 maddesindeki koşullarının oluşmayacağı gerekçesiyle, TPE YİDK’nun 16.07.2010 tarih ve 2010-M-2797 sayılı kararının,

davaya konu marka başvurusunda bulunan 29., 32., 35.sınıflar ile 43(01).sınıfta yer alan “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” için kısmen iptaline ve davalı şirket adına tescilli 19.03.2008 tarih ve 2008/15896 sayılı markada bulunan 29., 32., 35.sınıflar ile 43(01).sınıfta yer alan “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” için kısmen hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, ayrı ayrı davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.