Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14 K.2012/11943

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/09/2010 tarih ve 2009/74-2010/341 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan hizmet alım sözleşmeleri gereği, müvekkilinin Güngören işletme bölgesinde endeksörle elektrik sayaçlarını okuma işini ve Avcılar, Kumburgaz ve Silivri İşletme bölgelerinde elektrik sayaçlarını kesme - açma işini yapmakta olduğunu, bu hizmetlerin ifası sırasında işçi ücretlerinin hesaplanmasına dair imzalanan sözleşmelerin eki idari şartnamenin 26. 3. maddesinde işçilik ücretlerine işveren payının dahil olduğu halde, davalı işverenin, hak edişlerin hazırlanması aşamasında,

işveren payının yapılacak hesaplamaya sonradan dahil edilmesi gerektiğini bildirip hazırlanan bordrolara itiraz etmesi ve bordroların buna göre düzenlenmemesi halinde, hak edişlerdeki işçilik ücretlerine ait bölümün ödenmeyeceğini bildirmesi üzerine,

ihtirazi kayıtla işverenin talebi doğrultusunda ödemeleri yaptıklarını, idarenin daha sonra idari şartnamenin 26. 3. 1. maddesini değiştirip baştaki "işveren payı dahil işçilik ücretleri" ibaresini "İşçilik Giderleri" olarak değiştirdiğini ve maddenin son cümlesine "SSK işveren payı işçilik giderlerine ayrıca dahil edilecektir." hükmünü eklediğinin, bundan da davalı idarenin maddenin önceki halindeki ifadenin ne anlama geldiğini bildiğinin anlaşıldığını, davalının idari şartnameyi yanlış yorumlaması sonucu, 2007 Ekim-2008 Ocak döneminde Güngören bölgesinde 130.027,12 TL Avcılar (Avcılar, Kumburgaz,

Silivri) İşletme Bölgesinde 89.351,74 TL fazla ödeme yaptıklarını ve bu miktarda zarara uğradıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak 50.000 TL'nin, birleşen davada ise aynı gerekçelerle 56.252,61 TL 'nin dava tarihinden itibaren ticari iskonto faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, sözkonusu ihalelerin hazırlık aşamasında yaklaşık maliyet hazırlanırken, işçilik maliyeti hesabında Kamu İhale Kurumu'nun internet sitesinde yer alan işçilik hesaplama modulü kullanılarak hesaplama yapıldığını, Tedaş Genel Müdürlüğü'nün 09.04.2008 tarih ve 446 sayılı yazısında; idari şartnamenin 26. 3. 1. maddesindeki "işveren payı dahil işçilik ücretleri" ifadesinin yürürlükteki brüt asgari ücretin anılan maddesinin a, b, ve c bentlerinde belirlenen katları bulunarak, ilgili mevzuatları gereği bordrolarının tanzim edilerek yaklaşık maliyete dahil edilmesi,

ancak bu şartnameler kapsamında ihalesi yapılarak sözleşmesi devam eden işler için ihale değerlendirme veya aşırı düşük sorgulaması sırasında istekli tarafından yapılan açıklama nasıl değerlendirilmişse uygulamanın da aynı doğrultuda yapılması gerektiğinin belirtildiğini, davacının sözleşme hükmünü kabul ederek ihale sözleşmesini imzaladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin ayrılmaz parçası sayılan idari şartnamenin 26. 3. maddesinin düzenleme biçiminden brüt asgari ücrete işveren payının da dahil olduğu, bu miktara maddede belirtilen pozisyonlarda çalışanlar için belirlenen katsayı uygulanmak suretiyle ödenecek ücretin belirleneceğinin açık olduğu, mahkemenin 2008/379 E, 2009/9 K sayılı dosyasında.

İdari şartnamenin 26. 3. 1. maddesinde düzenlenen işçilik ücretlerinin, işveren payı dahil olarak hesaplanması gerektiğine dair tespit kararının Dairemizce onanarak kesinleştiği, bu durumda işçilik ücretlerinin hesabında, işveren payı dahil hesaplama yapılması gerekirken işveren payının sonradan eklenmesi suretiyle davacının ödediği SGK primi ve Gelir Vergisi matrahından doğan fazlalık nedeniyle davacının 106.252,61 TL fazladan ödeme yaptığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile asıl davada 50.000 TL'nin, birleşen davada 56.252,61 TL 'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.