Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14058 K.2012/19813

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/05/2011 tarih ve 2010/276-2011/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2008/56821 sayılı ''MOTOPLUS'' ibareli marka başvurusunun davalıya ait 2008/50040 sayılı ''motoplus motorsiklet ve aksesuarları fuarı'' ibareli markası gerekçe gösterilerek kısmen reddedildiğini, müvekkilinin marka üzerinde önceye dayalı hak sahibi olduğunu, davalı şirketin kötü niyetli bulunduğunu belirterek asıl dosya bakımından müvekkili marka başvurusunun tesciline, birleşen dosya bakımından 2010-M-2620 sayılı YİDK kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, yapılan işlem ve alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkili marka başvurusunun davacı şirketten önce olduğunu ve marka üzerinde öncelik hakkının müvekkilinde bulunduğunu belirterek asıl dava ve birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı marka başvurusu ile davalı markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1 (b) maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, davacı tarafça dava konusu markaya kullanım sonucu ayırtedicilik kazandırıldığı ve davalının kötüniyetli olduğu hususunda somut ve yeterli delil sunulamadığı gerekçesiyle asıl dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.