Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/142 K.2011/4326

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 gün ve 2005/45-2008/367 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.07.2010 gün ve 2009/1464-2010/7945 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki 25.02.1997 tarihli menkul kıymetler alım satım sözleşmesi gereğince kredi kullandırıldığını, davalının kredi geri ödemelerini yerine getirmediğini, 07.12.1998 tarihli hesabın kat'ına ilişkin ihtarname ile borcun ödenmesinin talep edildiğini, buna rağmen ödemede bulunmadığını, 27.02.1998 tarihinde anapara alacağının (41.016.284.473) TL. faiziyle toplam alacağın (133.672.311.127) TL. olduğunu ileri sürerek (133.672.311.127) TL.'nın dava tarihinden itibaren %210 temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile (5.000.000) TL. limitli sözleşme imzaladığını, limitin talimatları olmadan artırıldığını, hesap özetlerinin kendilerine gönderilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak dava, menkul kıymet alım satım ve kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın temerrüt faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan 25.02.1997 tarihli sözleşmenin 12. maddesinde, vadesinde ödenmeyen anapara alacağına bankaca kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek faiz oranına, bu oranın %50’sinin ilavesiyle bulunacak oran üzerinden temerrüt faizi uygulanacağı düzenlenmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece hükmedilen alacak miktarına %100 sabit oranda temerrüt faizi uygulanması ve bu kararın Dairemizce onanması doğru değil ise de yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 05.07.2010 tarih ve 2009/1464 E.- 2010/7945 K. sayılı kararının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.