Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14383 K.2012/21121

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/05/2011 tarih ve 2011/321-2011/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkili olan şirket arasındaki sözleşme gereği, müvekkil şirketin yüklenici olarak mülkiyeti davalı TEİAŞ'a ait iletim trafo merkezleri ve entegre tesislerinin özel teknik şartnamede belirtilen, bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç işletme ile ilgili hizmetlerin sağlanması işini üstlendiğini, davalı şirketin, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren değişik 5510 sayılı Kanun 81/ı maddesi ve 2008/93 sayılı genelgeye rağmen haksız olarak müvekil şirketin hakedişlerinden malüllük,

yaşlılık ve ölüm sigortaları pirimlerine ilişkin %5'lik işveren katkı payı kesintisi yaptığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000TLnın kesinti tarihinden itibaren uygulanacak kademeli avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dosya üzerinden inceleme yapılmış davalıya tebligat çıkarılmamıştır.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde davanın taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi gereği 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 81. maddesinin (ı) fıkrasına aykırı olarak, davacı hakedişlerinden kesilen malüllük, yaşlılık ve ölüm sigorta priminden %5 oranındaki kısımın iadesi istemine ilişkin olduğu, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 101. maddesinde bu kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu kanunun hükümlerinin uygulanması ile ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemesinde görüleceğinin belirtildiği,

anılan yasada aksine bir hüküm bulunmadığı nazara alındığında davanın 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 101. maddesine göre özel mahkeme niteliğindeki iş mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle tensiben görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, taraflar arasındaki sözleşmeye istinaden yüklenici firmanın hakedişlerinden kesilen %5'lik işveren katkı payının 15/05/2008 tarih 5763 Sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 5510 sayılı Kanunu'nun 81/ı maddesi uyarınca iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davaya bakmakla İş Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmişse de, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi "İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur." hükmünü haiz olup, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmaması,

tarafların tacir olması ve uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklanması karşısında sözleşme hükümlerinin 15/05/2008 tarih 5763 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 81/1. maddesi çerçevesinde yorumlanması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken uygulama yeri olmayan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 101. maddesi uyarınca iş mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bozulması gerekmiştir.