Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14528 K.2012/21036

Taraflar arasında görülen davada Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2010 tarih ve 2009/126-2010/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili davacının anne ve babasının 21/09/2006 tarihinde yolcu olarak bulundukları 28 M 0137 plakalı minübüsün kaza yapması sonucu hayatlarını kaybettiklerini, aracın zorunlu mali mesuliyet sigortasının davalı şirketçe yapıldığını, müteveffaların emekli aylıkları ile müvekkiline yardımda bulunduklarını iddia ederek müvekkilinin destekten yoksun kalma neticesinde uğradığı maddi ve manevi zararlarının davalıdan tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça kendilerine bir başvuru yapılmadığını, müvekkili şirketçe yaptırılan aktüer hesabı sonucu davacının destekten yoksun kalma tazminatı almaya hakkı bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının anne ve babasının ölümünden dolayı maddi zararlar isteyebilmesi için anne ve babanın fiilen ve eylemli olarak düzenli şekilde davacıya destek olmaları gerektiği, davacının 1973 doğumlu ve evli olduğu, kendisine ait bir işi olduğu, anne ve babası ile aynı evde yaşadığı, birbirlerine ahlaki görev çerçevesinde maddi olarak destek oldukları, fiilen ve eylemli bir destekten bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.