Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14633 K.2012/9480

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/10/2010 tarih ve 2009/334-2010/535 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalıların aralarında yapmış oldukları sözleşme gereğince, davalıların müvekkilinin düzenleyeceği gezilere araç temin edeceğini, ancak düzenlenen bir gezide davalı tarafın hiçbir gerekçe göstermeksizin müvekkiline bildirimde bulunmadan araç temin etmediğini ileri sürerek aralarındaki sözleşme gereğince 10.000,00 USD tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., sözleşmede taraf olmadığını, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacı ile her gezi öncesinde fiyat konusunda anlaşmaya çalıştıklarını, bu anlaşmayı gösteren belgeye konfirme belgesi dendiğini ancak davacının bahsettiği geziye ilişkin olarak konfirme belgesi düzenlenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, taraflar arasındaki sözleşmeyi davalı ...’in şahit sıfatıyla imzaladığı, taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle ...’e karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalı ... bakımından ise taraflar arasında konu edilen sefere ilişkin olarak konfirme belgesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.