Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14652 K.2012/20371

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/06/2011 tarih ve 2010/63-2011/320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı MNG Kargo Yurtiçi ve Yurt dışı Taş. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.12.2008 tarihinde davalı ...'e ait Bahçekapı Şubesi'nin internet sitesinden 100 adet çeyrek milli piyango bileti satın aldığını ve bedelini Türkiye İş Bankası Besni Şubesinden 29.12.2008 tarihinde 600,00 TL olarak havale ettiğini, davalı ... tarafından 19.12.2008 tarihinde biletlerin MNG Kargo'ya teslim edildiğini, ancak bu biletlerin müvekkilin Adıyaman'daki adresine ulaştırılmadığını, davalı ...'e biletlerin seri numaralarının bildirilmesi konusunda ihtarname çekildiğini, ancak tarafına herhangi bir bilgi verilmediğini, müvekkilinin hem maddi zarara uğradığını,

hem de ailesiyle birlikte yılbaşında çekiliş heyecanı yaşayamadığını, seri numaralarının da tarafına bildirilmemesi sebebiyle ikramiye kazanıp kazanmadığını öğrenemediğini ve bu şekilde manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 29.12.2008 tarihli 100 adet milli piyango çeyrek biletinin teslim edilmemesi ve bilgilerinin verilmemesi nedeniyle doğmuş olan 1.000,00 TL maddi zararı ile 10.000,00 TL manevi zararının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ...'in (Nimet Abla Gişesi); Türkiye'nin her yerine, sürekli olarak, özellikle yılbaşı gibi yoğun satış dönemlerinde, "Nimet Abla com. tr." adresindeki internet sitesi üzerinden milli piyango bilet satışları yaptığını, gönderilerinin de Yurtiçi Kargo ile alıcılarına ulaştırıldığını, ancak davacıya satılan biletlerin davacının ısrarı ve talebi üzerine, davacıya gönderilmek üzere MNG Kargo'ya teslim edildiğini,meydana gelen olayda herhangi bir ksurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı MNG Kargo vekili, TTK.'nun 767. maddesi uyarınca, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tüm alacakların bir yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu, bahse konu eşyanın müvekkili şirkete 28.12.2008 tarihinde teslim edildiğini ve varma süresinin 48 saat olarak belirlendiğini,davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, uyuşmazlığa bakmakal görevli mahkemelerin ticaret mahkemeleri olduğunu, davacının, taşıma işinde alıcı durumunda olduğunu, bu nedenle taşıma sözleşmesine taraf olmadığınI, aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, davalı tarafça gönderinin içeriğinin doğru beyan edilmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının satın almış olduğu biletlerin davalı ... tarafından, 29.12.2008 tarihli ambar tesellüm fişi ile, alıcı ...'e gönderilmek üzere, diğer davalı MNG Kargo'ya teslim edildiği, MNG Kargo'nun teslim almış olduğu kargoyu, alıcısı olan davacı ...'e teslim ettiğine dair mahkemeye delil ve belge ibraz edemediği gerekçesiyle,biletlerin toplam bedeli olan 600,00TL'nin MNG Kargodan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı MNG Kargo tarafından, biletlerin davacıya teslim edilmemesi nedeniyle, davacının elem ve ızdırap duyduğu gerekçesiyle, 1.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı MNG Kargo Şirketi vekili temyiz etmiştir.

(1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı vekilinin süresi içerisinde zamanaşımı def'i ve işbölümü itirazını ileri sürmemiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2)Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece maddi tazminatın yanısıra manevi tazminatın da davalı taşıyıcıdan tahsiline karar verilmiştir. Ancak sözleşmeye aykırılık her durumda BK'nun 49. maddesi kapsamında manevi tazminatı gerektirmemektedir. Mahkemece, somut uyuşmazlıkta BK'nun 49. maddesinde düzenlenen manevi tazminata ilişkin koşulların davacı yararına oluşmadığı gözetilmeden, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.