Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/14852 K.2012/20819

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/08/2011 tarih ve 2011/865-2011/1586 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka nezdindeki hesabından 22.11.2006 tarihinde internet vasıtasıyla 5.805,50 TL'nin başka hesaba aktarıldığını, davalı Banka'nın müşterilerin haklarını koruyucu tedbir almaması nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 5.805.50 TL'nin 22.11.2006 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede güvenlik hususunda davacının uyarıldığını, sözkonusu havale işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını, davacının kusurlu hareketi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının kendisine verilen kullanıcı bilgileriyle internet hizmetinden yararlandığı, bu şifreler kullanılmadan sisteme girilemeyeceği, buna rağmen sisteme girilerek üçüncü kişiye havale yapıldığı,

davacının kullanıcı bilgilerini özenle saklama yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 28.03.2011 gün, 2009/10532 - 3426 Esas ve Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak davalı Banka'nın davacıya vermiş olduğu şifre ve parolanın davacının kusuru ile ele geçirildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.805,50 TL'nin 22.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.