Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15289 K.2012/856

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 gün ve 2006/585-2008/268 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.07.2011 gün ve 2009/5119-2011/8932 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1911 yılında kurulup, o tarihten beri hizmet sektöründe, gerek Harry’s New York Bar S.A. olarak bizzat açtığı barlar ile gerekse üçüncü kişilere ve özellikle de büyük tanınmış uluslararası otel işletmecilerine franchising vermek suretiyle faaliyetlerini sürdürdüğünü, “Harry’s New York Bar” “Harry’s Bar” ve “Harry’s” markalarını kendi adına dünyanın pek çok ülkesinde tescil ettirdiğini, “Harry’s Bar” markasının bar hizmetlerini içeren 42. sınıf hizmetler için ülkemizde de tescilli olduğunu, müvekkili markalarının Paris Sözleşmesi’nin 6. mükerrer 1. maddesi kapsamında dünyaca tanınan markalar olduğunu,

davalının uluslararası oteller zincirinin bir parçası olan Hyatt Regency otelinin İstanbul şubesini ve otelin içerisinde “Harry’s Jazz Bar” ismiyle bir bar işlettiğini, davalının kullandığı “Harry’s Jazz Bar” ibaresinin müvekkilinin “Harry’s Bar” ibareli tescilli markasıyla aynı olduğu, davalının müvekkilinin ticari unvan ve marka tecavüzü yoluyla oluşturulan aynılık ve aynılık derecesindeki benzerliklerin davalının işletmesinin müvekkilinin işletmesi veya müvekkilinin izni veya lisansı ile işletilmekte olduğu şeklinde algılanmasına neden olduğu ve bundan dolayı davalı tarafın haksız olarak kazanç elde ettiğini ileri sürerek,

davalının müvekkilinin ticari unvanına ve marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan eylemlerinin tespit ve önlenmesine, 556 sayılı KHK'nin 66 ve 67. maddeleri ile TTK'nun 58/2. fıkrası gereğince belirlenecek en fazla miktar üzerinden ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesine, şimdilik (100.000) Euro’nun faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar faiz oranı yönünden düzeltilerek onanmıştır. Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.