Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15534 K.2013/229

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk (... Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 02/06/2011 tarih ve 2010/6-2011/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kiracı olarak faaliyette bulunduğu dönemde, elektrik borçlarının teminatı olarak dava dışı site yönetimine toplam 10.500 TL bedelli teminat mektubu verdiğini, işyerini tahliye etmiş olmasına rağmen davalılara ait elektrik borçları nedeni ile site yönetimince verilen teminat mektuplarının paraya çevrildiğini ileri sürerek, bu meblağın teminat mektuplarının nakde çevrilmelerinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu teminat mektuplarının müvekkili şirketin borcundan dolayı değil, davacı şirketin borcundan dolayı paraya çevrildiğini, kaldı ki müvekkilinin site yönetimine elektrik borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın yetki yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 25.12.2003 tarihi itibariyle ayrıldığı mecurda, davalılar tarafından kullanıldığı anlaşılan elektriğe ait faturanın davacı adına tahakkuk ettirildiği ve bedelinin bir kısmının da davacı tarafından verilen toplam 10.500,00 TL bedelli teminat mektuplarının nakde çevrilmesi suretiyle tahsil edildiği, bu durumda nakde çevrilen teminat mektuplarından doğan dava konusu alacaktan davalıların sorumlu bulundukları gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.500,00 TL'nin teminat mektuplarının nakde çevrildikleri tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı taraf, kiracı olarak faaliyette bulunduğu işyerinin elektrik borçlarının teminatı olarak dava dışı site yönetimine teminat mektubu verdiğini, işyerini tahliye ettikten sonra bu yeri kullanan davalıların elektrik borçları nedeni ile kendisi tarafından verilen teminat mektubunun nakde çevrildiğini ileri sürerek işbu davayı açmış olup mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında da açıklandığı üzere davanın sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir.

Davacının 25.12.2003 tarihinde kiracısı olduğu işyerini tahliye ettiği, bu işyerini davalı ...'nin 01.01.2004 tarihinden itibaren bir yıllığına, diğer davalının ise 06.01.2004 tarihinden geçerli olmak üzere üç yıllığına kiraladığı dosyaya sunulan kontrat fesih sözleşmesi ile kira sözleşmelerinden anlaşılmaktadır. Ayrıca ...

İcra Müdürlüğü'nce 03.01.2004 tarihinde düzenlenen haciz tutanağında da davalı ... yetkilisinin söz konusu yere 16.12.2003 tarihinde taşındığını beyan ettiği belirtilmiştir.

Bu durumda, mahkemece davaya konu teminat mektuplarının tam olarak hangi döneme ilişkin elektrik borcundan dolayı nakde çevrildiklerinin tespit edilmesi, yukarıda açıklanan belgeler ve davalı ...'nin taşınmazın kendileri tarafından kullanılmadığı yönündeki savunması da değerlendirilmek suretiyle söz konusu taşınmazın hangi tarihlerde hangi davalı tarafından kullanıldığının kesin bir biçimde ortaya konulması ve her bir davalının taşınmazı yalnızca kendi kullandığı döneme ilişkin elektrik tüketiminden dolayı sorumlu olacağının kabulü ile hasıl olacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde gerekçesi açıklanmaksının teminat

mektuplarının nakde çevrilmesinden davalıların müteselsilen sorumlu tutulmaları doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.