Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/15733 K.2012/3842

Taraflar arasında görülen davada Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2010 tarih ve 2008/2-2010/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Akçaabat Hazır Beton Sanayi Taahhüt Madencilik ve Turizm Ticaret Ltd. Şti'nin kendi adına olan hisselerini davalıya 212.500 TL karşılığında tanıklar ve yapılan noter onaylı protokol ile devrettiğini, davalının müvekkiline olan 212.500 TL borcunu ödemediğinden bahisle hakkında Akçaabat İcra Müdürlüğünce 2007/567 Esas sayılı takip dosyası ile icra takibi başlattığını, davalının davacıya borcu olmadığını iddia ettiğini, sonrasında davalı ile anlaşma yapılarak 100.000 TL sini banka havalesi ile müvekkiline ödediğini, kalan kısımın ödenmediğini, davalının borca itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icranın devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 26/03/2008 havale tarihli sözleşme uyarınca davalının vadesi gelmemiş ve ödemesi yapılmamış iki adet çeki vadesi geldiğinde ödeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının icra takibine konu ettiği 30/12/2007 tarihli alacağının vadesi henüz gelmeden 12/07/2007 tarihinde icra takibinde bulunduğu, davacının vadesi gelmediği için henüz muaccel olmamış bir alacağı için icra takibinde bulunmasında hukuki menfaatinin olmadığı gerekçesiyle, açılan davanın reddine, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.