Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1582 K.2011/5528

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/07/2008 gün ve 2002/917-2008/184 sayılı kararı bozan Daire’nin 19.10.2010 gün ve 2009/392 - 2010/10503 sayılı kararı aleyhinde davalılardan BJK Derneği vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda müvekkilinin davalı derneğin sözleşmeli reklam ajansı, davalı ...’in de davalı derneğin promosyon bölümü başkanı ve yetkilisi olduğunu, davalı ...’in talebi üzerine müvekkilinin BJK’yi anlatan ve resimleyen tasarımlar yapıp fiyatlarını da bildirerek anılan davalıya faks ile gönderdiğini, davalı ...’in de bu tasarımların bir bölümünün altını “olur” mahiyetinde imzaladığını, aradan zaman geçmesine rağmen tasarım bedellerinin müvekkiline ödenmediğini,

bir süre sonra müvekkili şirket yetkilisince davalıya gönderilen tasarımların tişört haline getirilerek satışa sunulduğunu gördüğünü ileri sürerek FSEK’nun 13 ve 68. maddeleri uyarınca şimdilik (4.800)TL maddi ve (3.000)TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tasarımlarından ikisinin davalı kulübe ait tişörtlerde kullanılarak satışa arz edildiğinden siparişlerin kulübün bilgisi dahilinde yapıldığı gibi kullanımın da kulübün tasarrufuyla gerçekleştirildiği anlaşıldığından kulübün sözleşmeye icazet vermiş sayılacağı, davacının da dava dilekçesinde sözlü anlaşma üzerine siparişleri verdiğini ve davalı tarafın önerdiği ücret miktarını uygun bulduğunu belirttiğinden taraflar arasında sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabul edildiği,

bu nedenle davacının tasarımların rıza hilafına kullanıldığı iddiasının ve FSEK’nun 68. maddesi uyarınca tazminatın üç katının tahsili talebinin haklı bulunmadığı, davacının maddi tazminat talebinin makul olduğu, davacının tasarımların kendi elemanlarına yaptırdığını bildirdiği, 554 sayılı KHK’nin 14. maddesi uyarınca tasarımların ve dolayısıyla manevi hakların sahibinin davacı olduğu,

sözleşme kulüple yapıldığından birleşen davanın davalısı İbrahim’e husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle asıl dava yönünden (6.055) USD maddi ve (3.000) TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalı BJK Derneği’nden tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılardan BJK Derneği vekilince karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan BJK Derneği vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.