Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1632 K.2012/9007

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2010 tarih ve 2009/404-2010/561 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın davalı şirket tarafından Hollanda/İzmir arası taşınması sırasında hasar gördüğünü, diğer davalının da CMR sigortacısı olduğunu, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, yapılan takibe davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, hasara hatalı yüklemenin neden olduğunu, CMR 23. maddeye göre gerçek zararın belirlenmesi gerektiğini, faizin CMR 27. maddesine göre yıllık % 5 olması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taşıma sırasında meydana gelen hasardan davalıların CMR hükümleri uyarınca sorumlu oldukları, davacının alacağı temlik almakla davalılardan talepte bulunabileceği, asıl alacağa CMR hükümlerine göre yıllık % 5 faiz uygulanması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, itirazın iptaline, 89.165,87 TL asıl alacağa yıllık % 5 faiz uygulanmasına, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, CMR Konvansiyonu’nun 27/1. maddesi uyarınca yıllık %5 oranı üzerinden temerrüt faizine hükmedilebilmesi için mahkemece yabancı para üzerinden hüküm kurulmuş olması gerekli olup somut uyuşmazlıkta ise mahkemece, Türk Lirası üzerinden karar verilip faiz oranının yıllık %5 olarak belirlenmesi hatalı olduğundan, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden davacı tarafın icra takibinde işlemiş faiz talebini avans faizi üzerinden hesapladığı halde,

Takip tarihinden itibaren yıllık % 9 faiz talep etmiş olması ve karar tarihinde yürürlükte olan HUMK 74 ve temyiz incelemesi sırasında yürürlüğe giren, HMK'nun 26. maddesi uyarınca talepten fazlaya karar verilemeyeceğinden kararın HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.