Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1640 K.2012/9683

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2010 tarih ve 2010/83-2010/474 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin her türlü ev tekstili, mobilya, çeyiz eşyaları ve aksesuar gibi çeşitli alanlarda ürün yelpazesini artıran tanınmış bir firma olduğunu, müvekkili firma adına kayıtlı "KERVAN" markalarının tanınmış marka olarak tescili için yaptıkları başvurunun, ibarenin ayırt ediciliği ve özgünlüğünün zayıf olduğu ve bu ibarenin doğrudan doğruya başvuru Sahibi firmayı çağrıştıracak düzeyde bir bilinirliğinin olmadığı gerekçesiyle, nihai olarak reddedildiğini, oysa reklam ve tanıtım çalşmaları sonucunda markanın müvekkili firma ile özdeşleştiğini ileri sürerek,

TPE YİDK'nın 13.01.2010 tarih ve 2010-M-69 sayılı kararının iptaline, tanınmış marka başvuru formunda yazılı müvekkiline ait "Kervan" markalarının tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait "KERVAN" markasının toplumda belli bir tanınmışlık düzeyine ulaştığı, bu tespitin "sektörel bazda" bir tanınmışlığa ilişkin olduğu gerekçesiyle, TPE YİDK kararının iptaline, davacıya ait "KERVAN" markasının "ev iç dekorasyon ürünlerine yönelik mağazacılık hizmetleri" yönünden tanınmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Ancak, Dairemizin 06/03/2007 tarih ve 13097/4024 sayılı kararıyla da benimsendiği üzere, tanınmış markalar 556 sayılı KHK'nın 7/1-(i) ve 8/4 maddelerinde düzenlenmiş olup, sözkonusu hükümlerde tanınmış markalar bakımından sektörel tanınmışlık vb. şekillerde derece veya basamaklar halinde bir ayırım mevcut değildir. Bu bakımdan, mahkemenin davacıya ait "KERVAN" markasının "ev iç dekorasyon ürünlerine yönelik mağazacılık hizmetleri " yönünden tanınmış marka olarak kabulüne şeklinde hüküm tesisi isabetli değildir.

Öte yandan, davacı tarafından TPE'ne yapılan başvuruda "KERVAN" asli unsurlu 1997/189777, 1997/189200, 1997/190075, 1997/204584 ve 2005/13072 sayılı markaların 556 Sayılı KHK'nın 7/1-(i) bendine göre tanınmışlığının tespiti istenilmiş olup, bu talep iptali istenen 13/01/2010 tarih ve 2010/M-69 sayılı TPE YİDK kararıyla reddedilmiştir.

Davacı tarafından açılan huzurdaki davada TPE YİDK kararın iptali ve davacı markalarının tanınmışlığının tespitine karar verilmesi istenildiğine göre, mahkemece yapılacak incelemenin de davacı başvurusundaki talep ve TPE YİDK kararı ile sınırlı olması gerekir. Oysa, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişilerce düzenlenen raporda davacı markalarının 556 Sayılı KHK'nın 8/4. maddesi anlamında tanınmış marka oldukları açıklanmış, aynı KHK'nin 7/1-(i) maddesi ve bu madde ile atıf yapılan Paris Sözleşmesi'nin 1'nci mükerrer 6. maddesine göre tanınmış marka sayılıp sayılmayacakları hususunda bir mütalaada bulunulmamıştır.

O halde, mahkemece bilirkişi heyetinden ek görüş alınmak suretiyle davacı adına tescilli marka ya da markaların 556 Sayılı KHK'nın 7/1-(i) bendi anlamında tanınmış marka olup olmadığı belirlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulü doğru görülmemiştir.