Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1737 K.2012/7455

Taraflar arasında görülen davada Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.10.2010 tarih ve 2009/139-2010/529 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında imzalanan P.O.S visa makinelerinin kullanımı ve komisyon oranları hakkında sözleşme uyarınca, 50.000 TL blokede kalmak üzere bankanın % 0 komisyon uygulayacağının taahhüt edildiğini, bunun üzerine müvekkilinin bankada 50.000 TL blokede bulundurarak % 0 komisyon oranını müşterilerine yansıttığını, davalının tek taraflı olarak yapılan sözleşmeye aykırı şekilde geriye doğru toptan komisyon kesmek istediğini, müvekkilinin bankadaki nakit parayı çekmek istemesi üzerine de 15.000 TL tutarın POS sözleşmesine aykırı olarak alıkonulduğunu ileri sürerek, 15.000 TL alacağın alıkonulduğu tarihten itibaren ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı firma ile davalı banka arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesi ve ekinde uygulanacak komisyon oranının belirtilmediği, taraflar arasında "0" komisyon uygulaması yapılmış ise de davalının üye işyeri sözleşmesinin uygulanmasından dolayı zarar gördüğünün davalı tarafından ispat edilemediği, bankanın geriye dönük olarak komisyon talebinin haksız olduğu,

davacının mevduat hesabında blokeli olarak tuttuğu 15.000 TL'nı davacıya ödemesi gerektiği, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğünün davacı tarafından ispat edilemediğinden temerrüt tarihi olarak dava tarihinin esas alınması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 15.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.