Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1831 K.2012/7927

Taraflar arasında görülen davada Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/10/2010 tarih ve 2010/346-2010/365 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin navlun alacağının tahsili için Sivas 2. İcra Müdürlüğü'nün 2001/4921 esas sayılı dosyası üzerinden başlattığı icra takibine davalının kısmen itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağının yalnız 6.946.965.144.-TL olduğunu, bu borca karşılık davacıya 10.000.000.000.-TL ödeme yapıldığını ve borcun kalmadığını savunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının kabul ettiği meblağ dışında ana para borcunun bulunmadığı, itirazın iptali davasında isteneceklerin faiz türü ve oranından ibaret kaldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüyle asıl alacağa takip tarihinden itibaren %70 oranını geçmemek üzere değişen oranlarda faiz uygulanmasına, alacağın likit olmaması nedeniyle inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.