Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1917 K.2012/19762

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/10/2010 tarih ve 2009/197-2010/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin “MUSTAFA ÇAMLICA” kelime markasını biralar hariç alkollü içecekler ve şarapları kapsayan 33. Sınıf için tescil ettirmek amacıyla TPE nezdinde başvuru yaptığını ve başvurunun 2007/57823 no ile kaydedildiğini, davalı Della Gıda San. ve Tic.

A.Ş. tarafından yapılan itiraz üzerine markaların iltibas yaratacak derecede benzer olduğu gerekçesiyle müvekkil şirkete ait marka başvurusunun KHK'nin 8.maddesine istinaden reddedildiğini, bu karara karşı TPE YİDK nezdinde yapılan itirazın da kabul edilmediğini, TPE YİDK’nun müvekkili şirketin başvurusunun reddine ve marka başvurusunun işlemden kaldırılmasına karar verdiğini, davalı Della Gıda San. ve Tic.

A.Ş adına tescilli markalarla müvekkil şirket başvurusunun benzer olmadığını, tescili istenen marka içindeki tek bir kelimenin aynı olmasının markanın bir bütün olarak benzer olduğu anlamına gelmediğini, marka tescilinin sahibine markanın münferit unsurları üzerinde tekel hakkı vermediğini, bu kuralın tanınmış markalar için de geçerli olduğunu, dolayısıyla davalının Çamlıca ibareli markalarının olmasının bu ibare üzerinde davalıya tekel hakkı vermediğini, müvekkil şirketin markasını tescil ettirmek istediği ürünlerle davalı markasının tescil edildiği ürünlerin tamamen farklı olduğunu,

alkollü içeceklerin tamamen özel bir alıcı grubuna hitap ettiği düşünüldüğünde, markaların karıştırılma riskinin hiç bulunmadığını, diğer davalı TPE’nin Çamlıca ibaresini içeren birçok markayı, hem de davalı şirketin markalarının tescilli bulunduğu 32. sınıftaki mallar için tesciline izin vermesine karşın müvekkil şirketin marka başvurusunu reddetmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, “MUSTAFA ÇAMLICA” adının başvuru sahibi davacı şirketin ana ortağı İrem Çamlıca’nın babasının adı olduğunu, iltibas yaratmak amacıyla bu ismin seçilmediğini, Mustafa Çamlıca’nın şarap sektöründe tanınan, uzman sıfatına haiz bir kişi olduğunu ileri sürerek,

TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 06.05.2009 tarih ve 2009-M-2014 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı Della Gıda San. ve Tic.

A.Ş.’nin vekili, müvekkili şirketin ÇAMLICA ibaresini esas unsur ve hatta tek unsur olarak ihtiva eden çok sayıda markanın sahibi olduğunu, ÇAMLICA esas unsurlu markaların geniş halk kesimi göz önüne alındığında herkes tarafından gayet iyi bilinen tanınmış bir marka olduğunu ve tanınmış marka korumasından yararlanma şartlarının oluştuğunu, Çamlıca ibaresini taşıyan çok sayıda markanın müvekkil şirketin itirazı üzerine TPE tarafından reddedildiğini veya İhtisas Mahkemesi Kararları ve bunları onayan Yargıtay kararları ile hükümsüzlüğüne karar verildiğini,

davacının marka başvurusu ile müvekkil şirketin tescilli markaları arasında KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğunu, ortalama alıcı kitlesinin markaların aynı kişiye ait olduğu düşüncesine kapılacaklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu marka tescil başvurusu ile ilgili alınan kararların hukuka tamamen uygun bir şekilde verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının marka başvurusunda yer alan ürünlerle davalının markalarının tescil listesinde yer alan ürünlerin benzer olduğunu, davacıya ait başvurunun davalıya ait markalarla benzer olması ve benzer emtialar için tescil ettirmek istemesinden dolayı 556 sayılı KHK’nin 8/1-b hükmü anlamında iltibas riskinin bulunduğu,davalı markalarının tanınmış marka olduğu,davalıya ait markaların içecek sektöründe tanınmış olmasının sonucu olarak davacının aynı sektördeki ürünler için markasını tescil ettirmesine engel olan YİDK kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.