Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1968 K.2012/9088

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/10/2010 tarih ve 2007/441-2010/544 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen "motorin taşıma sözleşmesi"ne binaen ifa edilen taşıma sırasında motorin yüklü 70 adet aracın Habur Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğünce muayeneye tabi tutulduğunu, muayene işlemi sırasında malın teknik değerlerinde ihtilaflı ve muğlak bir durumun ortaya çıktığı iddialarına dayanılarak soruşturma başlatıldığını, inceleme sonucu takipsizlik kararı verildiğini, söz konusu karara göre müvekkili şirketin beklemeler nedeniyle herhangi bir kusuru olmadığının açıkça tespit edildiğini, müvekkilinin haksız yere bekletilen toplam 24 araç şoförüne bekleme ücreti ödediğini,

ayrıca 6 ay bekleyen araçların bazılarında zararların meydana geldiğini, müvekkilinin uğradığı her türlü zararın işveren sıfatıyla davalıdan alınmasının gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere bekleme ücreti adı altında ödenen 440.600 USD ile zararlar toplamı olan 110.000 USD toplamı 550.600 USD'nin şimdilik 100.000 TL'lik kısmının ihtarname tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Habur Gümrük sahasında motorin yüklü 70 adet aracın yaklaşık 6 ay süreyle bekletilmesinden ötürü kendilerinin de zarar gördüğünü, kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan anlaşılacağı üzere soruşturma sürecinin yaşanmasında kendilerinin ne ihmal, ne de kusurlu bir hareketinin söz konusu olduğunu, uğranılan zararların müvekkilinden tahsili talebinin hakkaniyete aykırılık oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taşımanın ifası iki farklı ülkede gerçekleştiğinden olayda CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, araçların bekletilmesinde ve taşıma işinin ifa edilemesinde davalı şirketin herhangi bir kusuruna rastlanılmadığı, keza davacı şirketin de beklemede bir kusurunun bulunmadığı, dava konusu olayda sözleşmenin ifasını sonradan imkansız hale getiren değil durduran bir hal sözkonusu olduğundan CMR Konvansiyonunda meseleye uygulanacak bir düzenleme bulunmadığı,

genel bir düzenleme olan TTK'nın 777. maddesi uyarınca davalıdan seferin duraklaması sebebiyle tazmini talep olunabilecek zarar kaleminin masraflarla sınırlandığını ayrıca davacıya mesafe navlunu talep hakkı tanındığını, davalının kendisince ödenmiş olduğu iddia olunan bekleme ücretinin tazminini isteyemeyeceği, davacının bekleme ücreti dışındaki masraflarını talep etmesi mümkün ise de, talep edilebilecek masraf kalemleri hakkında yeterince açıklama yapılmadığı gibi bu masrafların belgelendirilerek kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki sözleşmenin 7/10 maddesine göre davalının bir kusurunun bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.