Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1987 K.2012/7433

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/06/2010 tarih ve 2010/124-2010/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında davalıya ait dört adet dairenin satışı konusunda 13/09/2009 tarihinde özel yetkilendirme aracılık sözleşmesi imzalandığını, müvekkili şirketin yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak davalının sözleşmenin 4. maddesine aykırı şekilde sözleşme konusu dört daireden birini şahsen sattığını ve müvekkiline bildirimde bulunmadığını, bu dairenin satış bedelinin sözleşmede 380.000,00 TL olarak belirlendiğini, bu nedenle bedelin %2'si ve KDV tutarının iki katı olan 17.936,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında akdedilen sözleşmede yer alan ücret oranının üzerinin davacı tarafından çizildiğini, sözleşmenin tanzimi sırasında davacı şirketin müvekkilinden ücret alınmayacağını, alıcı bulunması durumunda alıcıdan ücret alınacağını belirttiğini, mevcut olmayan ücret alacağı üzerinden cezai şart talep edilemeyeceğini, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, taraflar arasında akdedilen ticari tellallık sözleşmesinin hizmet bedeli oranına ilişkin bölümünde yer alan “satış bedelinin %2” kısmındaki %2 ibaresinin üstünün çizildiğinin tespit edildiği, davalı tarafından ödenmesi kararlaştırılan herhangi bir hizmet bedelinin bulunmaması nedeniyle talep edilebilecek bir tazminatın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.